Waar moet de belegger het zoeken in tijden van, nu nog, lage rente en een inflatie die nog steeds aan de hoge kant is? Harde assets, zoals grondstoffen, lijken een goede manier te zijn om je te wapenen tegen inflatie. De prijzen van grondstoffen (bijvoorbeeld zilver, goud, koper, aluminium) zitten al een tijdje in de lift en een einde lijkt nog niet in zicht door de huidige tekorten.
Een nadeel is dat je bij een belegging in grondstoffen geen rente of dividend krijgt. Daarom is het verstandig om te beleggen in een mijnbouwer die profiteert van de hogere grondstofprijzen (de marge wordt groter want de vaste kosten stijgen minder snel) en de verdiende winst uitkeert aan de aandeelhouders in de vorm van dividend.
Een nadeel van beleggen in grondstoffen is dat er bij olie of metalen ook allerhande politieke invloeden zoals die van OPEC of instabiele overheden om de hoek komen kijken waar je als belegger geen invloed op hebt. Het voordeel van Rio Tinto, na BHP het grootste mijnbouwbedrijf ter wereld, is dat het de meeste mijnen heeft in relatieve veilige regio’s als Australië, Noord Amerika en Europa. Een politiek nadeel is dat China by far de grootste klant is van Rio Tinto.
Rio Tinto één van de grootste producenten ter wereld van ijzererts (51% van de omzet in 2024), aluminium (24%), koper (17%) en mineralen (10%) zoals lithium en diamanten. Beleggen in Rio Tinto betekent in de eerste plaats dus inspelen op ijzererts. Het bedrijf nam in 2019 de fakkel over van het Braziliaanse Vale als grootste ijzerertsproducent ter wereld. De laatste tijd verschuift de focus voornamelijk naar koper om in te spelen op de sterke elektrificatie van de wereld.
De afgelopen jaren zijn de steenkolenmijnen verkocht in het streven naar meer duurzaamheid. De opbrengst is voornamelijk uitgekeerd aan de aandeelhouders in de vorm van (bonus)dividend. Dit is nu voorbij maar het huidige dividendrendement is met zo’n 5 procent nog steeds aantrekkelijk.
Sinds 25 augustus vorig jaar is er bij Rio Tinto een nieuwe CEO aan het werk. Australiër Simon Trott, voorheen eindbaas bij de IJzerertsdivisie van het bedrijf, nam het over van Jakob Stausholm. De nieuwe CEO is direct voortvarend aan de slag gegaan door de organisatie door te lichten en opnieuw in te delen. Daarbij stelde hij ook direct een nieuw directieteam aan. Volgens het persbericht zal de nieuwe structuur verborgen aandeelhouderswaarde vrijspelen. Rio Tinto wordt sterk versimpeld en ingedeeld in slechts 3 divisies; IJzererts, Aluminium & Lithium en Koper. Deze versimpeling zou (overhead)kosten besparen. De mogelijkheden van de boraten operaties, boraten zijn een soort zout dat in schoonmaakartikelen voorkomt, in Californië en de ijzer- en titaniumbusiness in Noord-Quebec (Canada) worden onderzocht waarbij verkoop tot de mogelijkheden behoort. Deze activiteiten zijn eigenlijk te klein voor de mijnbouwer en maken slechts 2 procent uit van de totale operationele winst.
De IJzerertsdivisie, de grootste divisie van Rio Tinto, brengt de ijzerertsactiviteiten in West-Australië, Canada en het hoog aangeschreven Simandou-project in Guinea samen. De eerste opbrengst uit dit West-Afrikaanse land is onlangs naar de haven vervoerd. Zodra deze mijn vol in productie is, zal dit de grootste ijzerertsmijn ter wereld zijn. De divisie Aluminium & Lithium zal bestaan uit de drie subdivisies Atlantic Operations Aluminium, Pacific Operations Aluminium en Lithium. In 2024 werd Arcadium Lithium overgenomen voor 6,7 miljard dollar waarmee Rio Tinto één van de grootste lithiumdelvers ter wereld werd. De derde divisie Koper bestaat uit de kopermijnen in de Verenigde Staten, Chili en Mongolië. De grote ondergrondse kopermijn Oyu Tolgoi in Mongolië komt steeds meer in exploitatie. De ramingen voor de koperproductie werden verder verhoogd. Hiermee verschuift Rio Tinto de focus van ijzererts naar koper. Koper is een heel belangrijke grondstof voor de technologiesector omdat het zo goed stroom kan geleiden. Een auto met een verbrandingsmotor heeft 20 kilo aan koper aan boord, een elektrische auto vijf keer zoveel.
Tijdens de eerste Capital Markets Day van Simon Trott als CEO van afgelopen 4 december lichtte hij de reorganisatie toe. Het bedrijf verwacht een jaarlijkse productiegroei van gemiddeld 3 procent tot 2030. Wat de kosten betreft, tracht Rio de kosten per eenheid in dezelfde periode met 4 procent te verlagen. Daarnaast probeert Rio de komende drie maanden ook 650 miljoen Amerikaanse dollar aan efficiëntie te realiseren, voornamelijk door de bedrijfskosten te verlagen (lees: personeel te ontslaan). Er was geen specifieke doelstelling voor de netto schuld, maar de nadruk ligt op het behouden van een A-kredietbeoordeling, geholpen door de generatie van 5-10 miljard dollar uit geplande desinvesteringen zoals hierboven genoemd.
Over het algemeen zien de vooruitzichten voor Rio’s belangrijke focusmetalen; lithium, aluminium en koper, er positief uit. Ze profiteren allemaal van de verbeterde fundamentele omstandigheden en vormen belangrijke componenten in de energietransitie. De snelheid van de overstap naar schone energie is echter moeilijk te voorspellen.
Rio’s uitbreidingsplannen worden ondersteund door een sterke balans. Er zijn geen wijzigingen in het dividendbeleid van 40-60 procent uitkering van de winst, maar Rio presteert doorgaans boven dit percentage. Plannen om geld vrij te maken uit niet-kernactiviteiten, de winstgevendheid te verbeteren en investeringsuitgaven te beteugelen, zouden de basis kunnen leggen voor royalere uitkeringen. Als cyclisch bedrijf is het aandeel Rio Tinto niet immuun voor een vertragende economie, maar vanwege van het aantrekkelijke dividendrendement (5%), de hoge vraag naar koper (en ook weer lithium) en positieve aspecten van de geplande reorganisatie, oogt het aandeel aantrekkelijk.
Auteur heeft privé geen positie, cliënten van Fintessa hebben het aandeel Rio Tinto in portefeuille.