Beleggers hebben het druk in 2013, want ze moeten volgens Bob Jolly, fondsbeheerder wereldwijde macroportefeuilles Schroders, maar liefst 9 punten in de gaten houden. Veel daarvan liggen voor de hand; het meest zorgwekkende is dat van een valutaoorlog.
1) Frankrijk zal moeite hebben om het vertrouwen van de markt te behouden. De Franse economie blijft te zeer afhankelijk van de staat, en met een dergelijke mate van overheidsbemoeienis verliest het land geleidelijk marktaandeel op de wereldmarkt. De begrotingsperikelen zullen verder toenemen. 2013 kan heel goed het jaar worden dat de marktspelers met hun voeten zullen stemmen en hiermee druk proberen uit te oefenen op de Franse regering om snellere structurele hervormingen te omarmen.
2) Spanje zal uiteindelijk het Memorandum of Understanding tekenen maar waarschijnlijk pas nadat de markten, in combinatie met de Europese politiek, de druk heeft vergroot.
3) Het Verenigd Koninkrijk zal te maken krijgen met hardnekkige inflatie. En inflatie fungeert als een belasting voor de consument waardoor de economische groei behoorlijk zal stagneren. Stagflatie zal worden gezien als een belangrijke negatieve factor voor zowel Britse beleggingen als het Britse pond.
4) Japan zal eindelijk serieuze stappen zetten om de deflatie achter zich te laten. De drukpersen zullen aangezet worden en mogelijk twee keer zoveel geld uitbraken als historisch gezien normaal was. De Japanse yen zal hoogstwaarschijnlijk het slachtoffer hiervan worden.
5) Aziatische landen – en dan vooral China – zullen maatregelen moeten nemen om de binnenlandse consumptie te stimuleren. De verandering in de opbouw van de groei zal verdere neerwaartse druk uitoefenen op enkele industriële grondstoffen. De Australische dollar zou zo maar zijn beste dagen gehad kunnen hebben, als je kijkt naar de vraag naar de belangrijkste exportproducten.
6) De Amerikaanse fiscale klif zal verworden tot een fiscale helling. We staan ?op het punt om in de VS een langere periode van bezuinigingsmaatregelen tegemoet te gaan; het monetaire beleid blijft echter accommoderend en kan een tegenwicht bieden.
7) Balansherstel zal bovenaan de agenda staan, zowel voor huishoudens als voor overheden. Financiële repressie slaat vooralsnog de klok. De groei zal het goed moeten doen om uit het doemscenario te komen.
8) Het risico van een valutastrijd en misschien zelfs een valutaoorlog, blijft groeien. Alle westerse landen willen de export stimuleren om zo de groei te verbeteren. De eenvoudigste manier om de export te bevorderen is om het concurrentievermogen te stimuleren door middel van een depreciatie van de valuta van een land. Aziatische landen zullen waarschijnlijk druk voelen om een snellere appreciatie van hun munt toe te staan om die overgang mogelijk te maken.
9) Het Midden-Oosten gaat hopelijk niet verder op het pad waarbij de spanningen verder escaleren maar ook dan zal de snelkookpan blijven sudderen. Risico’s worden door de markten zeer waarschijnlijk onderschat, vooral als je kijkt naar de economische ravage die een olieprijs van $ 200 per vat zal veroorzaken.
