Ook in 2015 kunnen beleggers niet om de Verenigde Staten heen. De politieke macht mag tanende zijn maar de economie is als een bulldozer.
Het is een hard gelag. Grofweg bekeken stoomde de VS sinds de Eerste Wereldoorlog en met name na de Tweede Wereldoorlog op tot een mogendheid waarmee grondig rekening moest worden gehouden.
In de bipolaire wereldorde die ontstond, maakten de VS en de Sovjet-Unie (met hun respectievelijke machtsblokken) de dienst uit, en de VS ging er zelf graag prat op de politieman van de wereld te zijn.
Sinds het kapseizen van de Sovjet-Unie is een internationale constellatie met meerdere machtscentra ontstaan, die alle ongeveer even sterk zijn, of tenminste aan elkaar gewaagd zijn qua invloed. De VS heeft in deze wereld eigenlijk zijn sheriffster en zijn blaffer moeten inleveren. Hoe kijkt een beleggingsexpert die zich richt op de zogenoemde ‘Oude Wereld’ daar nou tegenaan? Neil Dwane, Chief Investment Officer Equity Europe bij Allianz Global Investors (AllianzGI) reageert: “Er wordt vaak gezegd dat de VS de enige wereldmacht is, maar na de mislukkingen in onder meer Afghanistan, Irak en Syrië lijkt de enige conclusie dat dit land niet langer de wereldwijde politiemacht is.”
Dit, in combinatie met het idee dat schaliegas de VS zelfvoorzienend zou maken wat betreft energie, heeft volgens hem mede gezorgd voor de recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten. “China komt snel op als regionale macht en het heeft een duidelijke en consistente visie op de eigen invloedssfeer.
De BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China), gesteund door de recente Russische ambities in Oekraïne, hebben geopolitiek weer op de agenda gezet en op zo’n manier dat zelfs Japan zich genoodzaakt voelt om zich te herbewapenen.” Dat stemt niet echt hoopvol. Maar daar staat tegenover dat de Amerikanen uit het economische ravijn zijn geklommen. De rol van de VS is economisch gezien nog lang niet uitgespeeld.
Industriële wedergeboorte
De economie in de VS staat onmiskenbaar al verder in de herstelcyclus dan de meeste andere regio’s in de wereld. De groei van het bbp is sterk en zowel de consumenten als de ondernemingen genieten van lagere grondstofkosten dankzij de sterke daling van de olieprijzen en de schalierevolutie. Schaliegas en -olie hebben een groot effect gehad op de economie en de staten die deze bezitten, hebben de grootste groei in werkgelegenheid en investeringen gezien.
Volgens Dan Harlow, medemanager van het AXA WF Framlington American Growth Fund, heeft het aanboren van de schaliereserves diepgaande impact gehad en de economie minder vatbaar voor schokken in de olieprijzen gemaakt. De Amerikaanse industrie heeft hier al flink van geprofiteerd en dat zal voortduren. De schalierevolutie bezorgde onder meer de petrochemie een significant concurrentievoordeel ten opzichte van de Europese en Aziatische sectorgenoten.
Volgens Harlow is er zo in feite sprake van een industriële renaissance, die de basis vormt voor groei gedurende vele jaren. Dwane van AllianzGI erkent dat de schalierevolutie de VS een enorme boost heeft gegeven en uniek is in die zin dat de VS veel ruimte voor handen heeft om te boren en de nodige infrastructuur heeft wat betreft pijpleidingen om het resultaat te transporteren.
Europa en China hebben in dit opzicht minder geluk. “Helaas gebruikt de VS deze meevaller nu direct en niet om een strategisch voordeel te heroveren. Hierdoor zal deze meevaller over vijf tot tien jaar weer weg zijn, waardoor het land weer energie van de rest van de wereld nodig zal hebben. Het is de vraag of de VS dit dan kan betalen. Wat zou het Amerikaanse herstel zijn zonder schaliegas? Wellicht net als de Europese: fragiel en zwak.”
Voorsprong
Maar er zijn ook factoren die minder positief zijn. Winstmarges zijn hoog en moeilijk verder te verbeteren, constateert Van Leenders. “De positieve cijfers over de arbeidsmarkt zijn positief voor consumenten, maar als de lonen gaan stijgen, wat steeds aannemelijker wordt naarmate de werkloosheid daalt, dan kunnen winstmarges onder druk komen te staan.” Ook de sterke dollar is volgens hem per saldo negatief.
Dwane: “Elke appreciatie van een dollarcent neemt 1% weg van de groei van de S&P 500. Dus de goede prestaties van de Amerikaanse aandelenmarkt kunnen nu wel eens voorbij zijn.” Swanson zegt echter dat de dollar weliswaar is gestegen, maar dat vooralsnog de impact daarvan op de winsten niet groot is geweest.
Veel van de exporterende ondernemingen uit de S&P 500 hebben hun winst over het vierde kwartaal (2014) gerapporteerd en de resultaten zijn positief. “Het lijkt erop dat het relatieve voordeel dat Amerikaanse ondernemingen hebben dankzij de lage arbeidskosten per eenheid product en de lage energiekosten de stijging van de dollar compenseert.
Waarderingen
Wat vinden marktvorsers nou van de rendementen en de waarderingen in de VS? John Pandtle, portfoliomanager van het Nordea North American All Cap Fund, gelooft dat alle factoren aanwezig zijn voor een nieuw goed jaar voor Amerikaanse aandelen. De Amerikaanse economie is duidelijk aan het verbeteren en beweegt zich weg van de groei van 1 à 2%, die normaal was sinds het einde van de financiële crisis.
De economische groei gaat nu richting de 2,5 à 3%. Pandtle wijst erop dat veel bedrijfswinsten all-time highs hebben bereikt, en dat die de voormalige pieken vaak met meer dan 30% overtreffen. Winstgroei zal dit jaar grosso modo minder zijn, maar voor de S&P 500 verwacht hij dit jaar een groei van 7 tot 8%.
“Het is al meer dan drie jaar geleden dat de markt een correctie van 10% voor zijn kiezen kreeg. Dat is erg ongewoon. Voor mij is dit een bewijs van de kracht van de onderliggende fundamenten, die tot uitdrukking komt in de aandelenkoersen.” Hij gelooft dat de waarderingen redelijk zijn en dat er genoeg ruimte is voor opwaarts potentieel.
Van Leenders vindt daarentegen Amerikaanse aandelen aan de dure kant. “Tezamen met hoge winstmarges en de kans op neerwaartse druk op die marges, denk ik dat Amerikaanse aandelen moeite zullen hebben om in 2015 Europese aandelen te verslaan. Ze zijn nu niet veel aantrekkelijker dan normaal.” Ben Inker, een van de topmannen van de Amerikaanse vermogensbeheerder GMO, legt uit waarom zijn bedrijf momenteel Amerikaanse aandelen stapsgewijs verkoopt. Wie op zoek is naar goedkope beleggingen moet momenteel volgens hem helemaal niet in de Verenigde Staten zijn.
Beleggingsstrateeg Swanson denkt er totaal anders over. “De Amerikaanse aandelenmarkt is de afgelopen vijf jaar aanzienlijk gestegen, maar gelet op de verwachte koers-winstverhouding, zelfs met lagere winstverwachtingen op Wall Street voor 2015, is die slechts een beetje hoger dan het 30-jaars gemiddelde. De Amerikaanse aandelenmarkt is duurder dan veel andere markten, maar de winsten zijn nog altijd hoog en ook de kwaliteit van de winst is goed.”
Terwijl de Amerikaanse aandelenmarkt dus niet goedkoop is, lijken Amerikaanse aandelen naar zijn mening een hoge relatieve waarde te bieden, zeker vergeleken met de meeste obligaties. “In vergelijking met Japan en Europa is de huidige hoogconjunctuurcyclus in de VS het sterkst. China vertoont tekenen van een vertraging terwijl de markt dramatisch gestegen is. Dit alles maakt de VS voor mij als belegger interessanter.”
De lessen zijn geleerd
“Beleggers moeten in het oog houden dat de veranderingen die in het bedrijfsleven en de consumentensector plaatsvinden enorme gevolgen hebben voor de productiviteit. De precieze mix hangt af van de voorkeur van de belegger en van zijn tijdshorizon”, adviseert Swanson. Dwane op zijn beurt vindt het vanuit zijn Europese blikveld belangrijk dat we in Europa een wijze les leren van de situatie in de VS. “In 2020 zouden we de opkomst van een Verenigde Staten van Europa moeten gaan zien met de daarbij behorende governance en fiscale regelgeving.
De lessen van Griekenland zijn geleerd. Met de vorming van meer en grotere economische blokken kunnen bedrijven beter gelijkgereguleerde markten betreden, waardoor ze schaalvoordelen kunnen behalen en meer rendement genereren voor aandeelhouders. Als Europa dezelfde schaalvoordelen kan behalen als de VS vandaag, dan komt er een bullmarkt in Europese aandelen in de komende twintig jaar.
Azië zal profiteren van de Chinese strategische visie voor een nieuwe zijderoute, terwijl de VS een infrastructuur heeft van een derdewereldland.” Of die bespiegelingen uit zullen komen, valt nog te bezien. De VS heeft de kracht van een stier, ook al is het die van een oude stier met eventuele hightech implantaten.
Elke ochtend beleggingstips ontvangen? Meld u gratis aan voor Cashcow Daily!