Het valt te betwijfelen of je er blij mee moet zijn als je in de Verenigde Staten wordt geboren. Maar wat in elk geval wel een prettige bijkomstigheid is, is dat je van de overheid duizend dollar op een beleggingsrekening gestort krijgt.
Geen gezeik, iedereen rijk. Zo presenteerde Donald Trump afgelopen zomer de introductie van de zogenaamde Trump-account. Of, in zijn eigen woorden: ‘Children can, at the age of 18 and after, become very wealthy people.’
Zo’n Trump-Account is met terugwerkende kracht beschikbaar voor Amerikaanse kinderen die vanaf de start van zijn tweede termijn als president in 2025 zijn geboren. De staat stort er duizend dollar op. Ze kunnen daar op hun 18e over beschikken.
In de tussentijd wordt het geld belegd in een aantal brede indexfondsen, vooral gevuld met in Amerika genoteerde aandelen. Het is dus ook een impuls voor het Amerikaanse bedrijfsleven, niet alleen voor de Yankee-kids. Wie het bedrag afzet tegen het gemiddelde rendement van de S&P 500 van de afgelopen vijftig jaar, komt erop uit dat die duizend dollar na achttien jaar tot ongeveer $7.500 moet zijn uitgegroeid.
Nee, dat is niet helemaal mijn definitie van very wealthy. En dan laat ik de geldontwaarding zelfs nog even buiten beschouwing. Maar die duizend dollar is slechts het startgeld. Want de ouders van die kinderen worden gestimuleerd om ook duiten op het account van hun spruiten te storten. Dat vermogen wordt gedurende de looptijd niet belast.
En ook anderen zijn van harte welkom bijdragen te leveren. Zo hebben tal van bedrijven al beloofd om jaarlijks een bedrag op de rekening van kinderen van hun werknemers te storten. Ook filantropen zijn enthousiast. Alleen al computermiljardair Michael Dell heeft 6,25 miljard dollar uitgetrokken om te verdelen over de rekeningen van kinderen die in arme wijken wonen.
Los van economen die bezorgd zijn dat de vele miljarden die het plan kost de toch al zorgwekkende staatsschuld laten oplopen, komt de voornaamste kritiek op het plan van mensen die constateren dat een andere regeling waarmee ouders voor hun kroost kunnen beleggen nog vriendelijker is. En dus dat de Trump-accounts misschien niet helemaal tot volle wasdom zullen komen.
De Verenigde Staten is bepaald niet het enige land dat beleggen voor kinderen stimuleert. In Canada legt de overheid zelfs twintig procent op de inleg van ouders. Dichter bij huis vinden we regelingen in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en (binnenkort) Duitsland.
In Nederland is van enige stimulans geen sprake. Zeker, ouders mogen hun kinderen jaarlijks een kleine zevenduizend euro belastingvrij schenken en kunnen een beleggingsrekening voor ze openen. Maar zolang het kind minderjarig is, wordt het geld op die rekening fiscaal bij het vermogen van de ouders opgeteld.
Dat is een gemiste kans. Want probeert Nederland zijn burgers niet steeds enthousiaster voor beleggen te maken, omdat spaargeld ons zo weinig oplevert? Begin dan bij de jeugd. Want vroeg geleerd, et cetera. Of zoals Trump zei: ‘The children are going to learn about finance a little bit, they can watch it grow.’ Zowaar woorden van Trump die ook Nederland ter harte mag nemen.