In Europa dreigt een monetaire ineenstorting. De kans dat de euro valt is groter dan dat de dollar het begeeft.
Al direct na het ontstaan van de kredietcrisis in de Verenigde Staten waarschuwden de Amerikanen voor de ineenstorting van Europa en dat proces is momenteel in volle gang. Zonder concreet op de hoogte te zijn ‘wisten’ de Amerikanen dat ook Europa diep in de kredieten zat en werd er meesmuilend – maar niet openlijk – met het vermanende vingertje gewezen.
Wacht maar, zo werd in de VS geblogd, jullie tijd komt nog wel en dan gaan jullie er harder aan dan wij. Want Amerika is in ieder geval nog ‘verenigd’ en heeft de dollar als wereldmunt. Europa is meer een dierentuin van tandeloze tijgers. De kooien staan open, maar het voedsel (staatssteun) wordt oneerlijk verdeeld. Kun je van prooidieren verwachten dat ze gezamenlijk aan tafel gaan?
Dansen
Door veel Amerikanen wordt de Europese Commissie als een marionettenkabinet gezien dat danst naar de monetaire pijpen van de zwakste economische schakels. Met andere woorden, Europa hecht van oudsher méér belang aan het opkrikken en overstimuleren van achterblijvende economieën – kijk maar naar wat er met Ierland is gebeurd – dan aan het verder versterken van de samenwerking tussen landen die er toch al goed voor staan.
Europa wordt er ook altijd van verdacht een oogje dicht te knijpen voor landen met een creatieve begrotingsmoraal. Het resultaat begint momenteel pijnlijk duidelijk te worden in de vorm van monetaire afbrokkeling. Ineens realiseert iedereen zich inderdaad het bestaan van een Noordelijke en Zuidelijke euro. Van een harde euro versus een zachte. Zelfs de ineenstorting van ons monetaire stelsel wordt niet langer uitgesloten, maar wordt nu nog verdoezeld doordat de euro en de dollar gelijkwaardig aan elkaar verwateren. Echter, op dit moment is de kans groter dat de euro valt dan de dollar.
Overmatige kredietverlening
Het gevaar is acuut en komt uit het oosten. Oostenrijkse banken vormen de spil van overmatige kredietverlening aan wat nog altijd de ‘nieuwe toetreders’ wordt genoemd (Estland, Letland, Litouwen, maar ook Slovenië en Bulgarije), om maar vooral de economieën van deze landen op te kunnen krikken. Dat spel is nu uit en de verliezen moeten worden gecompenseerd. Alleen doet Europa niets. Geen ‘bail-out’-plan van 290 miljard euro zoals gevraagd. Er worden wat noodkredieten ter beschikking gesteld. Maar dat is het dan ook. Meer valt er niet te halen. Alle ogen richten zich daarom op Duitsland. Zullen onze directe buren wél een bail-out willen en kunnen doen? Het lijkt onwaarschijnlijk. Want Duitsland heeft het geld hard zelf nodig. Maar dat wil nog niet zeggen dat daarom de euro klapt. Duitsland zal niet terugvallen op de D-mark. Dat zou immers niets minder dan een oorlogsverklaring betekenen en dat is een weg die Duitsland niet zal bewandelen. Het Duitse volk is wezenlijk anders dan voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Nieuwe euro
De introductie van een ‘nieuwe euro’ ligt meer voor de hand. Ondanks alle ravage is het maar goed dat Engeland geen deel van de euro uitmaakt. Dan was het leed niet te overzien geweest en was de euro geschiedenis. Want het pond is feitelijk waardeloos en de Engelsen zijn misschien wel meer vechtersbazen dan hun oude vijanden. Vreemd is wel dat Duitsland een deel van het nét overeengekomen binnenlandse stimuleringspakket aan de eigen defensie-industrie wil besteden. Misschien is de kredietcrisis dan toch een gevaar voor de nationale veiligheid?