Hogepriesters

Column | Nog geen reacties

De strijd die is losgebarsten om de hoogte van de salarissen voor de top van het bedrijfsleven is niet alleen belachelijk, maar ook economisch ongewenst. Natuurlijk kunnen maatschappelijk waarden over het topsalaris worden bepaald, maar het mogen geen absolute normen worden.

Een salaris van een paar honderd miljoen, inclusief bonussen, is over de top en staat veelal in geen enkele verhouding tot de prestatie. Maar wat wil je in een ontkerkelijkte maatschappij. Geld heeft het geloof vervangen. Tegen die achtergrond zijn de toppers van het bedrijfsleven de hogepriesters van het kapitalisme.

“Ze willen niet winnen, hebben geen killerinstinct, maar willen hun ding doen zoals ze dat altijd doen”

Een ondernemer moet presteren, en wel in het belang van kapitaal en arbeid. Hij moet inzicht hebben in de toekomst en daar een beleid op afstemmen, iets dat voor weinig mensen – qua kunnen – is weggelegd. De meeste werknemers hebben er ondanks hun inzet, niet het juiste karakter voor. Ze willen niet winnen, hebben geen killerinstinct, maar willen hun ding doen zoals ze dat altijd doen.

Ondernemen is, zoals het woord aangeeft, willen veranderen en inspelen op kansen. Te gemakkelijk worden de ‘graaiers’ bij de zakenbanken om hun gedrag veroordeeld, maar bedenk wel dat zij financiële instrumenten hebben weten te bedenken waardoor meer mensen een huis konden kopen.

 

BonusZijn we dan niet doorgeslagen? Jawel, maar dat is het resultaat van de jacht op aandeelhouderswaarde. Is er een weg terug? Nee, want dan gaan de ondernemende toppers van het bedrijfsleven – terecht – naar het buitenland.

Zij moeten kunnen initiëren en creëren, twee belangrijke ingrediënten om economische groei te kunnen realiseren. Dat hoort bij het geloof in geld.

Is er dan geen oplossing? Ja. Maak het salaris van werknemers afhankelijk van het resultaat; laat ze participeren in ‘hun’ bedrijfsaandelenfonds. De mensen die dat niet willen, klagen het hardst om de hoogte van de salarissen van de topmensen in het bedrijfsleven. Naar die veelal jaloerse mensen moet je niet willen luisteren. Maar naar een nieuwe balans mag wel worden gezocht.


Deel dit artikel

Geschreven door:

Eddy Schekman (Columns)

Eddy Schekman woont en werkt vanuit China en houdt zich vooral bezig met duiding van het financiële nieuws voor ondernemende beleggers. Sinds 2008 publiceert hij voornamelijk voor het platform CASH.


Bekijk alle 81 berichten van Eddy Schekman (Columns)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar het columns overzicht

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies om u de beste surfervaring te geven. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op 'Accepteren' hieronder, dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten