In al mijn poriën verafschuw ik de opkomst van het neoliberalisme, althans het model dat marktwerking boven het maatschappelijke stelt, het model dat efficiency en schaalgrootte belangrijker vindt dan de bescherming van de zwakken, het model dat het individu verheerlijkt boven het nationale belang, het model waarbij men wegvlucht in Facebook en YouTube in plaats van een mensenkind te zijn, het model waarbij het begrotingstekort belangrijker is dan een geoliede saamhorigheid, het model dat in al zijn facetten – duidelijk of onzichtbaar – werkt aan de robotisering van de maatschappij, het model met een wegtrekkende overheid, het model dat enkel en alleen nog draait om winstmaximalisatie, minimalisatie van de kosten en hebzucht, het model dat aandeelhouderswaarde belangrijker vindt dan andere productiemiddelen als arbeid en duurzaamheid.
Zo’n model is gedoemd te imploderen en economische chaos te veroorzaken. Zo’n model heeft een averechts effect. Het zorgt voor onrust, het leidt tot gebrek aan vertrouwen en ontneemt de overheid zijn autoriteit. Het economisch resultaat is dat consumenten liever wat sparen dan consumeren zoals in Japan, dat bedrijven door gebrek aan kooplust worden uitgehold, dat groei alleen nog staande weet te blijven met monetaire verruiming, waardoor het kredietloket van banken is als een snoepkraan voor kinderen om staatsobligaties, huizen of aandelen te kopen.
“Zo’n model is gedoemd te imploderen en economische chaos te veroorzaken”
Het is leuk en mooi voor de aandelenkoersen, maar de aandelen raken hun ankers kwijt met fundamentele gegevens als koerswinst, winstgroei en dividend. Dat mag niet de bedoeling zijn en is bedreigend voor de opgaande beweging. Beleggers moeten steeds verder in de toekomst kijken om vele waarderingen te rechtvaardigen. Dat vergroot de kans op beleggingsrisico’s en dat hebben we liever niet.