Sinds Jim O’Neill van Goldman Sachs een aantal jaren geleden de term ‘BRIC’ introduceerde, zijn de economieën van Brazilië, Rusland, India en China, de landen hiermee bedoeld worden, flink gegroeid. Beleggen in deze vier landen heeft sinds het begin van deze eeuw veel winst opgeleverd.
Nu is O’Neill met een nieuwe afkorting gekomen, ‘MIKT’. Dit staat voor de landen Mexico, Indonesië, Zuid-Korea en Turkije. Volgens hem zijn dit de vier economieën die over veertig jaar de plaatsen gaan innemen achter de vier BRIC-landen qua grootte van de economie. Het zijn alle vier landen die momenteel al een economie hebben die groter is dan 1% van ‘s werelds bruto binnenlands product.
Een belegging in de indexen van de MIKT-landen begin vorig jaar zou een erg rendabele stap zijn geweest. De MexBol-index (Mexico) steeg vorig jaar met 17,7%, die van Indonesië (JCI) met 43,8% (!), die van Zuid-Korea (Kospi) met 20,9% en de index van Turkije (XU100) met 23,7%. De goede performance van vorig jaar heeft dit jaar vooralsnog echter nog geen vervolg gekregen. Een groot aantal opkomende landen, waaronder de MIKT-landen, staat dit jaar enkele procenten lager dan ultimo 2010.
Frontier markets
Wat moeten we als beleggers dan met de uitlatingen van O’Neill? Moeten we de indices van deze landen gaan kopen via een tracker om erbij te kunnen zijn als de aandelenkoersen daar verder stijgen? Is dit een koopmoment? Feit is dat veel beleggers direct of indirect allang vertegenwoordigd zijn in deze landen. Menigeen is zich ervan bewust dat er meer landen interessant zijn om in te beleggen dan alleen de geijkte BRIC’s.
Het lijkt er bovendien op dat de grote effectenhuizen momenteel winst aan het nemen zijn op de beleggingen in de opkomende economieën, waaronder dus de BRIC- en MIKT-landen. Uitgezonderd worden de ‘frontier markets’ van Oost-Europa en Afrika. Diverse landen in deze regio’s zijn immers nog niet zo hard gestegen als de indices van Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika. Opvallend is trouwens dat diezelfde Jim O’Neill nog niet zo heel lang geleden verklaarde dat je voor een goed beleggingsresultaat over 2011 in de Verenigde Staten zou moeten beleggen…
Barrières
Westerse beleggers brachten vorig jaar twee keer zoveel geld onder in de opkomende landen als in 2009, maar de investeringen van ondernemingen in deze regio’s groeide slechts met 9%. Het gevaar bestaat dan ook dat momenteel beleggen in diverse opkomende landen gehyped wordt. De enorme kapitaalsinstroom zorgt op zijn beurt voor een hoge inflatie. Hierop zal door de lokale autoriteiten vervolgens worden gereageerd met een verhoging van de rente, maar dit zal voor nog meer kapitaalaanwas zorgen.
Alternatieven voor opkomende landen om instroom van buitenlandse financiële middelen te weren zijn het opwerpen van barrières voor buitenlands kapitaal of het laten appreciëren van de lokale valuta. Naar mijn mening zal het voor Westerse beleggers daardoor uiteindelijk minder aantrekkelijk worden om te beleggen in deze landen.
Mosterd na de maaltijd
We kunnen daarom gevoeglijk de conclusie trekken dat de introductie van de term ‘MIKT’ eigenlijk min of meer mosterd na de spreekwoordelijke maaltijd is. Veel beleggers hebben deze landen al in het vizier en de grootste stijging lijkt daar, in ieder geval voorlopig, achter de rug. Beleggers die buiten de gebaande (Westerse) paden rendement willen maken, kunnen zich daarom volgens mij beter richten op de kleinere economieën in Oost-Europa en Afrika. Maar ook de zwakkere Europese broeders van vorig jaar, te weten Spanje, Italië en zelfs Griekenland, kunnen zich dit jaar als mogelijke herstelkandidaten in een warme belangstelling verheugen.
Door: Martine Hafkamp, Fintessa Vermogensbeheer