Nog geen 30 jaar geleden kon een goede wijn zelden buiten de traditionele markten van Europa en Noord-Amerika gevonden worden. Maar in de afgelopen vijf jaar hebben de snel groeiende markteconomieën van China, Zuid-Korea, Taiwan en zelfs India zich allemaal gevestigd als belangrijke spelers in de internationale handel.
Met deze groeiende internationale steun zijn de beste wijnmerken op het goede pad om als echt wereldwijde luxe goederen te worden neergezet. Deze vraag zal niet gaan verkleinen. Zelfs na de recente recessie zijn er (volgens het 2010 Merrill Lynch Cap Gemini World Wealth Report) 9 miljoen mensen wereldwijd met een belegbaar vermogen van ten minste 1 miljoen dollar en een totaal HNW rijkdom van 33 biljoen dollar, een cijfer waarvan wordt voorspeld dat het bijna 10% per jaar zal stijgen in de komende jaren. “Negen jaar geleden was de consumptie van wijn in Azië (exclusief Japan) bijna nihil. Vandaag is deze 10 miljard dollar per jaar en in de komende zeven jaar zal deze stijgen naar 27 miljard dollar,” aldus Arnaud Christaens in AGEFI 22 februari.
Maar de vraag neemt ook toe in Europa en de Verenigde Staten, aldus Robert Parker Jr., de meest vooraanstaande criticus in de wijnwereld. Hij geeft aan dat de Lafite 2009 al wordt verkocht voor 1.000 euro per fles, wat een idee kan geven van de aantrekkingskracht voor andere jaargangen in hetzelfde gebied. Dit geldt tevens voor Latour, Margaux en Mouton Rothschild. Een groeiende vraag naar Grand Cru’s van deze nieuwe rijken, in verband met de culturele betekenis en het sociale prestige van de wijn, is altijd belangrijker. Dit is genoeg om een toch al krappe markt op te schudden.
In tegenstelling tot de massamarktwijnen die wij in de winkels zien, verkeert fijne wijn in een structureel krappe markt. Als gevolg van wettelijke beperkingen op de productie, de krachten van de natuur en het niet aflatende streven naar kwaliteit, wordt slechts een minuscule hoeveelheid van echt fijne wijn geproduceerd. Van de meer dan 4000 chateaus in Bordeaux voldoet alleen de top 30-40 consequent aan de normen die we nodig hebben voor een investeringsgroei.
Bovendien betekent de noodzaak voor een gevestigde stamboom, formele classificaties – opgericht in 1855 door Napoleon III – en een positief kritische mening dat toevoeging tot deze groep zeer moeilijk en tijdrovend is. Het is dus een zeer effectieve barrière voor nieuwkomers en zorgt ervoor dat de kwaliteit nooit in gevaar wordt gebracht door kwantiteit. Het belang van de problemen aan de aanbodzijde naar Bordeaux wijnprijzen wordt vaak over het hoofd gezien in het voordeel van de dramatische uitingen van de vraagzijde. Toch zou een markt die geleidelijk haar productie heeft verminderd met 20-30% (meer in veel gevallen) in de loop van een decennium onvermijdelijk leiden tot een aanzienlijke druk op de prijzen.
Onder de Premier Cru’s en hun soortgelijken spreken de cijfers voor zich. Chateau Margaux besteedt slechts 35% van de productie aan de landgoedwijn, Mouton-Rothschild beperkt de wijnproductie tot een gierige vier trossen per stok en uiteindelijk produceert Chateau Petrus minder dan 2500 kistjes per jaar voor de hele wereldmarkt. Hoe men het ook bekijkt, het aanbod van een goede Bordeaux is zeer beperkt. De combinatie van gelimiteerde productie en de toenemende consumptie is uiterst zeldzaam in beleggingsmarkten. Dit is onmiskenbaar slecht nieuws voor degenen die genieten van deze wijnen, maar uitstekend nieuws voor diegenen die op zoek zijn om winst te maken.
Voorbeeld
Om dit in perspectief te brengen en het probleem van vraag en aanbod te illustreren: Chateau Latour produceerde circa 10.500 kistjes in 2003 en deze productie diende te worden verspreid over de hele wereld. In het verleden werd ongeveer 20% van Bordeaux wijn geïmporteerd door het Verenigd Koninkrijk; in dit geval zou dit rond de 2.000 kistjes van dit kasteel zijn.
Dit is al een beperkt aanbod, maar het Verenigd Koninkrijk neemt nu een veel lager deel af van de productie van Bordeaux en steeds minder wijn wordt vrijgegeven op de aanvangsprijs. De aanvangsprijs voor Chateau Latour 2003 (mocht men een kistje hebben kunnen bemachtigen in juni 2004, want dit was alleen beschikbaar op een toewijzingsbasis bij de meeste handelaren) was ongeveer £ 2250 per kistje. In januari 2011 werd de wijn verhandeld voor ongeveer £ 10.500 per kistje.
Bron: emlindex.nl
Elke ochtend beleggingstips ontvangen? Meld u gratis aan voor Cashcow Daily!