De AEX is teruggekeerd naar het niveau van voor het moment dat de Fed tapering, het dichtdraaien van de geldkraan, in 2013 aankondigde.
Dat de koersen daarna met 30% zijn gestegen, heeft alles te maken met de hoop dat de wereldwijde economie zou aantrekken en dat het effect van een rentestijging zou worden gecompenseerd door stijgende winsten. Echter, in 2015 brak de periode van desillusie aan en een correctie was het gevolg. De winst van 30% is ingeleverd.
Helaas moet worden geconcludeerd dat vanaf het moment dat de Fed QE heeft ingezet aandelenkoersen meer dan evenredig zijn gestegen dan het gemiddelde van 8% voor de lange termijn. De huidige stand van de AEX van 391,86 ligt niet ver meer boven het niveau van een genormaliseerde, gecumuleerde stijging sinds de bodem van 200 na het uitbreken van de crisis. Het Nieuwe Normaal kan beginnen, zou je denken.
Hoe anders is het met de olieprijs vergaan, die inmiddels lager staat dan de dieptepunten in 2008 en 2009. De schuld wordt gezocht bij het productiebeleid van de Opec. Sinds 2003 is volgens onderzoek van Yardeni de demand/supply-ratio gedaald van 1,10 naar 1,0. De olieprijs stijgt echter alleen als de demand/supply-ratio dichter bij de 1,10 dan 1,0 ligt. Het ratio zou zelfs boven de high van 2003 hebben gelegen als de Opec de productie niet met 13% had opgevoerd en de no-Opec niet met 20%. Desalniettemin is het positief dat de Opec bereid is om gespreken aan te gaan over de productie, maar Brent-apr-2016 is wel 0,21% lager op 33,29 dollar.
