Opnieuw probeert de Fed door de rente tot 2013 kunstmatig laag te houden de economie een impuls te geven en het vertrouwen te herstellen. Wat heeft het voor zin?
Het Amerikaanse rentebeleid is al vele decennia hetzelfde: gaat het verkeerd met de economie dan probeert men kopen op krediet en investeringen zo goedkoop mogelijk te maken. Zo’n rentesubsidie is niet verkeerd, maar het strookt niet met de ontwikkeling van de inflatie. Geld op de banken zetten heeft geen zin omdat reëel wordt ingeteerd, hoewel dat minder is dan de verliezen die op de effectenbeurzen worden geleden. Het zorgt er natuurlijk ook voor dat een deel van de schulden door de negatieve rente wordt ‘afgelost’. Misschien was het beter geweest als de Fed met een kredietgarantie was gekomen, zodat banken zeker weten dat ze hun geld terugkrijgen.
Een verdere rentedaling kan een impuls betekenen voor de aandelenmarkten. Het rendement op Amerikaanse 10-jarige leningen kan door het beleid van de Fed dalen van 2,42% naar 2,11%, het laagste niveau tijdens de (beurs)crisis van 2007/2008. De daling was toen groter dan nu: het rendement stond in 2007 op 5,19%, en is dus meer dan gehalveerd. Begin dit jaar lag de top op 3,6% en in 2010 op 3,9%. Het mag niet worden uitgesloten dat de rente vanaf dat niveau opnieuw meer dan gaat halveren.
In de renteperiode 2007/2008 daalde de Dow Jones met 50% en bereikte een dieptepunt op 7.000. Hoop op een economisch herstel en misschien zelfs nieuwe verruimende maatregelen leidden tot de rentestijging naar 3,6%, die volledig aan de Dow Jones is voorbijgegaan. De Dow ging met 5.000 punten omhoog naar 12.000. Nu vraagt iedereen zich af in hoeverre dit terecht was, want er ontstaat geen plas met zoet water door alsmaar water naar de zee te dragen.
Elke ochtend beleggingstips ontvangen? Meld u gratis aan voor Cashcow Daily!