Het is nog maar enkele jaren geleden dat Griekenland en enkele andere landen aan de poorten van het IMF en andere instanties rammelden voor extra steun. Spanje, ook niet geheel probleemloos, koos ervoor om haar eigen boontjes te doppen. En met succes: het land krabbelt uit het dal. Nederland volgde het spoorboekje van het IMF. En wat is dat verkeerd uitgepakt. De Nederlandse economie is uitgehold, zoals overduidelijk blijkt uit een studie van de ABN Amro: “De consumptieve uitgaven van huishoudens zijn al een aantal jaren niet gestegen. Tussen 2000 en 2013 stegen de uitgaven cumulatief naar schatting met slechts 4,25%. Dat is beduidend minder dan de 10,5% voor de eurozone als geheel. Sinds midden 2008 zijn deze bestedingen zelfs afgenomen. Dit is ook merkbaar in de fors teruglopende retailverkopen in deze periode.” De consumptieve uitgaven van huishoudens zijn volgens ABN Amro teruggelopen doordat het reëel beschikbaar inkomen tussen 2008 en 2013 met ongeveer 6% is gedaald. Dat had te maken met lage loonstijgingen, ombuigingen en pensioenmaatregelen. In het derde kwartaal van 2013 daalden de uitgaven zelfs tot het niveau van midden 2004 en de vaste lasten zijn sinds 2008 met 12% gestegen. Die uitholling van de bestedingskracht is in mijn ogen een levensgevaarlijke ontwikkeling. Nog erger dan het uitblijven van een herstel van de wereldhandel, is dit de bakermat voor deflatoire krachten. De uitholling is nog niet voorbij.
Eddy Schekman
