Europa verandert. Aderlating hier, aderlating daar. Het doel is goed: een verenigd Europa. Om dat te bereiken moet topsport worden bedreven, wat pijn doet; verworven rechten zullen verloren (moeten) gaan.
Het is misschien wel 20 jaar geleden dat ik Wim Kok heb horen zeggen: ook Europa zal moeten nivelleren, herverdelen. “En ja, we gaan meer bevoegdheden met elkaar delen dan we comfortabel vinden”, zegt PvdA-leider Diederik Samsom, eerlijk en openhartig, tijdens een bijeenkomst in Amsterdam, ter gelegenheid van de 25ste sterfdag van Joop den Uyl. Hoezo oncomfortabel, alsof de regionale c.q. nationale politici hun zaakjes onder controle hebben. Zij hebben zich ijdel laten leiden door gulzigheid, hebzucht en financiële lust met als gevolg dat de wereldwijde schuldenberg gelijk staat aan 65% van de omvang van de wereldeconomie.
Westerse overheden kan worden verweten dat ze hun onderdanen lui hebben gemaakt en veel te ver zijn gegaan in het behagen van de mensen met uitkeringen en allerlei andere financiële tegemoetkomingen. Natuurlijk moeten de zwakkeren in de maatschappij worden geholpen, maar de vraag is wel tot welk (financieel) niveau. Praat met jongeren en velen zijn er zich van bewust, dat alle uitkeringen zullen vervallen tot een aanvulling op het bestaansminimum. Voor de rest moet je zelf zorgen. De één doet dat via stenen, de andere via verzekeringen of een spaarrekening.
Het proces van de uitholling van verworven rechten is financieel onvermijdelijk, maar het zal de woede veroorzaken van veel afgunstige mensen. Het instituut Europa zal daarvan de schuld krijgen. Alleen is dat onjuist. Europa moet in de komende decennia opnieuw worden opgebouwd, maar wel graag met behoud van het materiële erfgoed. Veel nationale, politieke zaken zullen in handen komen van de Brusselse technocraten, die op democratische wijze worden gecontroleerd en aangestuurd door een Europees parlement. En pas dan wordt Europa geregeerd over de cycli van de verkiezingen heen. Hoe sneller, hoe liever.
Door: Eddy Schekman
