De angst voor de crisis zal blijven, omdat het nu eenmaal makkelijker is om te denken aan vernietiging en ondergang dan aan het scheppen van en zoeken naar nieuwe kansen.
Vooral in het Westen zijn we daar goed in: de zoektocht naar het nietige, wellicht vanuit een soort van luiheid om niet te willen presteren. Omdat er altijd wel iets of iemand is, desnoods middels een stille camera op de hoek van de straat, die zegt dat alles wel goed komt. Althans dat denken we, zo is het ons geleerd, zo wordt het ons voorgehouden, maar het is wel de leugen – al dan niet veroorzaakt door gebrek aan kennis – die regeert. Het is onbegrijpelijk dat pensioengerechtigden zich zonder commentaar laten korten. Waren zij destijds niet de angry young men die met spandoeken de straat op gingen om hun stem te laten horen? Nu houden ze hun mond. Het systeem heeft ze dat aangeleerd.
Onzin! De meeste beheerders en toezichthouders hebben de afgelopen jaren bewezen dat ze zich laten leiden door de waan van de dag en nauwelijks beleid voeren dat is afgestemd op de lange termijn. Zo zou de dekkingsgraad van een pensioenfonds niet enkel moeten zijn gebaseerd op verplichtingen, maar zéker ook op een beursvisie. Wat als de Dow Jones naar 1.000 gaat? Of als die naar de 10.000 gaat? Het verschil is 100 of 1.000 euro per maand. En het verschil wordt nog groter doordat centrale banken de rente kunstmatig laag houden om de economie te stimuleren. Ook dat gaat ten koste van uw pensioen. Als we niet op zoek blijven naar kansen zal de vernietiging doorgaan, zeker van het kapitaal en dus van uw pensioen.