Nu zelfs Europese leiders het voortbestaan van de euro in de huidige opzet openlijk ter sprake brengen, moet de belegger ook maar eens voorzichtig rekening gaan houden met een tot voorheen ondenkbaar scenario.
Veel beleggers hebben de gewoonte om te investeren in zaken die ze goed kennen. Dat uit zich in een sterke behoefte om te beleggen in aandelen van bedrijven die ze over de weg zien rijden of in de winkelstraat tegenkomen. Dit wordt in de leer van behavioral finance ‘home bias’ genoemd. De home bias houdt in dat een relatief groot gedeelte van de portefeuille geïnvesteerd wordt in beleggingsinstrumenten die afkomstig zijn uit het land of de regio waar de belegger woont. Zelfs analisten zijn geneigd om aandelen van de thuismarkt hoger te waarderen dan die van concurrenten of ‘peers’. Veel beleggers gaan ervan uit dat in de thuismarkt betere informatie toegankelijk is. Toch leidt deze veronderstelling niet direct tot een beter beleggingsresultaat. Simpelweg omdat we niet echt beschikken over voorkennis. Het wordt daarom hoog tijd dat u zelf de beleggingsportefeuille eens beoordeelt met deze ‘home bias’ in het achterhoofd.
Vergeten vakmanschap
Door de invoering van de euro zijn veel beleggers bijna vergeten dat er ook belegd kan worden in obligaties van landen buiten de eurozone. Economische groei vertaalt zich in veel gevallen in een stijging van de munteenheid. Liggen er dus juist mogelijkheden buiten de eurozone?
Vraagt u zich eens af: wat is veiliger? Een Spaanse, Italiaanse of Franse staatslening of een lening van een van de opkomende landen? De kredietwaardigheid ‘hier’ neemt af. ‘Daar’ worden landen in financieel opzicht zienderogen sterker. Daarnaast biedt beleggen in vreemde valutaobligaties aantrekkelijke perspectieven. Wie genoeg spreiding aanbrengt, verkleint ook nog eens het risico. We hebben het over obligaties van instellingen met een AAA-status, zeer korte looptijden (van 2012-2017) en een effectief rendement van gemiddeld 6-7%. Dit soort obligatieleningen zijn te verkrijgen in diverse valuta. We noemen de Noorse kroon, Canadese dollar, Australische dollar, Zuid-Afrikaanse rand, Turkse lira, Indonesische roepia, Braziliaanse reaal, Russische roebel en Mexicaanse peso.
Kansen zijn er min of meer ook voor de aandelenbelegger. Buiten de eurozone zijn er legio bedrijven die een hoger groeiprofiel kennen. Simpelweg omdat deze bedrijven acteren in markten waar iedere dag nieuwe consumenten geld hebben om de producten of diensten aan te schaffen. En natuurlijk zijn de meeste aandelen in het eurogebied internationaal, maar de thuismarkt is in veel gevallen ook de belangrijkste markt. En juist in het eurogebied liggen bestedingen zwaar onder druk.
Euro
Terug naar de eurozone. Een einde aan de euromunt in de huidige opzet zal naar mijn mening een desastreus effect hebben op de gehele financiële markt. Niet veel zal gespaard blijven van angst. Maar als we dat weten, kunnen we meteen concluderen dat het zover nog niet is. Landen als China, India, Rusland, Brazilië hebben zich logischerwijs bereid gevonden om via het IMF hulp te bieden. Deze landen staan er immers goed voor, kennen een hoog groeiprofiel, maar hebben een grote afzetmarkt in Europa.
Hoe dan ook, met of zonder euro gaat het leven echter gewoon door. Als belegger kun je in ieder geval juist nu kritisch naar je portefeuille kijken. In welke aandelen belegt u, en zijn er geen betere internationale alternatieven die er in fundamenteel opzicht beter voor staan? Die zijn er wel degelijk. Je moet alleen over de schutting durven kijken. En dat hoeft ook niet slecht uit te pakken als euroleiders aan het einde van het verhaal toch nog lachend en handenschuddend met elkaar op de foto gaan.
Door: Peter Cordes, Bustelberg effectenkantoor