Het lijkt een open deur, maar de rol van de vermogensbeheerder zal in de komende jaren verschuiven van bewaker van mandaten en beleggingsprofielen van individuele klanten naar een vorm van hedgebeheer.
Ze zullen wel moeten, want de gewijzigde marktomstandigheden dwingen ze hiertoe. Veel beleggingsfondsen hebben beleggers niet gebracht waarop ze hadden gehoopt, deels door de verwachting van de kopers en deels door het kopiëren van indices door fondsbeheerders. Dan zeggen klanten terecht dat ze het net zo goed zelf kunnen doen, zeker in een periode dat de waaier van indextrackers meer mogelijkheden biedt dan een kleurenpalet van een schilder. Vermogensbeheerders zullen bovendien voor steeds meer van dit soort producten kiezen, omdat ze eenvoudiger zijn te verklaren dan de resultaten van fondsen en omdat ze in de nabije toekomst geen deel van de beheervergoeding van beleggingsfondsen als retourcommissie mogen ontvangen.
Wat van een vermogensbeheerder in de toekomst vooral zal worden verwacht, is dat hij weet in te spelen op de bewegingen van de markt. Dat is wat de meeste klanten willen: een zo optimaal mogelijk rendement. En achteraf willen ze geen verhalen dat ze geld hebben verloren omdat de indices onderuit zijn gegaan. Ook daar hoort een vermogensbeheerder op in te spelen. Hij moet vooral een beleid uitstippelen waarbij risico’s worden omgezet in kansen. Hij moet risico’s gaan hedgen en beheert dus niet een vermogen, maar is een hedgebeheerder. Voor dat soort mensen willen beleggers vast en zeker diep in de buidel tasten in de vorm van hoge beheervergoeding, al dan niet gebaseerd op behaalde resultaten. Beheerders die een dergelijk pad bewandelen kunnen de deur open laten staan voor nieuwe klanten.