Anders dan andere jaren worden de grote, economische, financiële problemen meegenomen naar het nieuwe jaar. Onder druk van de politiek wordt voortdurend tijd gekocht om de schuldencrisis in Europa te bezweren, en met die erfenis zullen beleggers het nieuwe jaar beginnen. Dus niet met een schone lei.
Het is niet voor niets dat de grote beleggers terughoudend zijn. Ze twijfelen aan de haalbaarheid van elk plan. De redding van Europa gaat steeds meer geld kosten en als de politici niet snel handelen, wordt het uit de euro stappen goedkoper dan er geld in blijven pompen. Het is nog maar 60 miljard goedkoper om in de euro te blijven.
Maar veronderstel eens dat het allemaal toch nog goed komt: de aandelenkoersen kunnen dan volgens een berekening van De Nederlandsche Bank met 20% stijgen. Wat een uitspraak! Het gaat er niet om of ze wel of niet gelijk hebben. Het zou goed zijn voor een groei van de economie van meer dan 50 basispunten, zegt de bank bemoederend. Wat een onzin. Dat zou zo zijn als particulieren extra krediet nemen, dat geld gebruik om effecten te kopen, en de winst gebruiken voor consumptieve bestedingen. En kredieten worden nauwelijks verleend, zodat de uitspraak over stijgende koersen als manipulatie mag worden beschouwd.
De centrale bank moet zich druk maken om prijsstabiliteit, een beleid dat jammerlijk mislukt. De moederbanken moeten eens wakker worden en niet alleen kijken naar de prijs van een mandje consumptiegoederen. Er is ook nog zoiets als asset inflatie: dalende prijzen van aandelen, commodities en vastgoed. Dat laat men over aan de verantwoordelijkheid van de investeerder. Het resultaat daarvan kennen we: een kunstmatig lage rente, dalende vastgoedprijzen, en een daling van de AEX met bijna 60% in 11 jaar en met 45% in 2 jaar. Ik noem dat wanbeleid.